Biografija
"Opasno aktivan vulkan" - austrijski Kronen Zeitung
Branko Džinović je harmonikaš, bandoneonista, improvizator i kompozitor. Osvojio je prvo mesto na Svetskom kupu harmonikaša održanom 2001. godine u Londonu, kao i prve nagrade na takmičenjima Das Podium u Lincu i DMA Recital Competition na Univerzitetu u Torontu koja su bila otvorena za sve instrumentaliste.
Duboko posvećen savremenoj muzici, Džinović je sarađivao sa istaknutim kompozitorima kao što su Per Nergor (Per Nørgård), Salvatore Šarino (Salvatore Sciarrino), Filip Leru (Philippe Leroux) i Aleksandra Vrebalov. Njegove saradnje sa kanadskim i srpskim autorima rezultirale su premijerama novih dela Beke Sims (Bekah Simms), Linde Ketlin Smit (Linda Catlin Smith), Ane Sokolović, Juga Markovića i drugih. Takođe je sarađivao sa srpskim kompozitorima mlađe generacije Đorđem Markovićem i Majom Bosnić, učestvujući u premijerama i zvučnim zapisima njihove muzike uz podršku fondacije Ernst von Siemens.
Branko Džinović je nastupao sa vodećim kanadskim kamernim ansamblima, uključujući Array Ensemble i New Music Concerts. 2016. godine je nastupio kao solista na harmonici u produkciji Nacionalnog baleta Kanade Zimska bajka (The Winter's Tale) tokom njene severnoameričke premijere u Four Seasons centru u Torontu, nakon čega su usledili nastupi u Kenedi centru u Vašingtonu i Linkoln centru u Njujorku. 2022. godine pridružio se Hamburškom baletu za izvođenje iste produkcije.
2017. godine Džinović je izabran za rezidenciju u kanadskom Banf centru sa njujorškim ansamblom International Contemporary Ensemble (ICE), gde je sarađivao sa Tajšonom Sorijem (Tyshawn Sorey) na izvođenju dela Autoschediasms. Uporedo sa savremenim projektima, Džinović je sarađivao i sa umetnicima tradicionalne muzike, poput srpske pevačice Svetlane Spajić, poznate po radu sa Marinom Abramovič i Robertom Vilsonom (Robert Wilson).
Branko Džinović je magistrirao na Anton Brukner Univerzitetu u Lincu, a titulu doktora muzičke umetnosti (izvođačke studije) stekao je na Univerzitetu u Torontu, u klasi Džozefa Maserola (Joseph Macerollo), nosioca Ordena Kanade. Njegova doktorska teza, Odnos kompozitora i izvođača u delima za bajan i harmoniku Sofije Gubajduline, istražuje kreativne dijaloge između eminentne ruske kompozitorke i internacionalno priznatih izvođača koji su oblikovali neka od najznačajnijih dela za harmoniku. Za potrebe ovog istraživanja, Branko Džinović je intervjuisao Sofiju Gubajdulinu pred premijeru njenog Trostrukog koncerta za violinu, violončelo i harmoniku 2017. godine u Bostonu.
Kao gostujući predavač, bio je angažovan na Univerzitetu "Vilfrid Lorije" u Vaterluu, Nacionalnom muzikološkom institutu „Karlos Vega” u Buenos Ajresu, Srpskoj akademiji nauka i umetnosti (SANU), Akademiji scenskih umetnosti u Bratislavi, Muzikološkom institutu „Orfeus” u Gentu, univerzitetima u Hanoveru i Esenu, Akademiji Sibelius u Helsinkiju i drugim institucijama. Bio je gostujući umetnik na festivalima savremene muzike na Univerzitetu u Severnoj Ajovi i Klark Univerzitetu u Sjedinjenim Američkim Državama.
2022. godine Branko Džinović se pridružio Beogradskoj filharmoniji u izvođenju dela Zorana Erića Šest scena-komentara. Aktivan kao izvođač i kompozitor u interdisciplinarnim projektima, sarađivao je sa srpskim kompozitorom i multiinstrumentalistom Borisom Kovačem na muzici za dva dugometražna filma, a pisao je i muziku za pozorišne produkcije u Srbiji, za šta je nagrađen nacionalnom nagradom „Joakim Vujić”.
Snimao je za Radio Beograd, austrijski Radio 1 (Ö1) i BBC. Nastupao je u Sjedinjenim Američkim Državama, Kanadi, Engleskoj, Australiji, Novom Zelandu, Nemačkoj, Austriji, Italiji, Holandiji, Norveškoj i Češkoj.